بنحوى كه از صورت نمازگذار بيرون نرود ودر حال راه رفتن أحوط ترك قرائت وذكر واجب وغير ان است از چيزهائيكه طمأنينه در ان معتبر است ودر اين حكم فرقى بين مسجد وغير ان نيست ( فصل دويم ) در شرايط جماعت علاوة از آنچه گذشت وان چند امر است ( أول ) انكه ما بين امام ومأموم حايلى نباشد كه مانع شود از ديدن أو وهم چنين ما بين بعض مأمومين با بعض ديگر از كسانيكه در صف أو باشند از طرف راست يا چپ يا كسانيكه پيش روى أو باشند كه بواسطة انها بامام متصل باشد پس هر گاه چيزى ما بين انها حايل شود بنحوى كه ما بين أو وامام نه از طرف راست ونه از طرف چپ ونه از پيش رو متصل نباشد جماعت باطل مىشود هر چند در بعض حالات نماز از قيام يا قعود يا ركوع يا سجود حايل شده باشد ودر حايل فرق نيست ما بين ديوار يا غير أن ولو ادمى كه مأموم نباشد وأين شرط در صورتيست كه مأموم مرد باشد بخلاف انكه مأموم زن باشد وامام مرد كه وجود حايل ما بين أو وامام يا غير أو از مأمومين ضرر ندارد بشرط انكه حائل قدرى باشد كه متمكن باشد از متابعت امام بانكه بفهمد حالات امام را از قيام وركوع وسجود ونحو انها لكن أحوط در نماز زن نيز نبودن حايل است وهر گاه امام هم زن باشد حكم أو حكم مرد است در اشتراط نبودن حايل ( دويم ) انكه محل ايستادن امام بلند تر از محل ايستادن مأموم نباشد ببلندى معتد به دفعي مثل دكه ونحو ان ودر اين شرط فرق نيست ما بين انكه مأموم كور باشد يا بينا ومرد باشد يا زن وبلندى دفعي كه كمتر از يك وجب باشد ضرر ندارد وهم چنين بلندى تدريجي كه منافى صدق پهن بودن زمين نباشد ضرر ندارد بخلاف سرازيرى زياد مثل كوه كه أحوط در ان ملاحظه مقدار يك وجب است كه جاى امام زيادة از ان بلند تر نباشد وضرر ندارد كه جاى مأموم بلند تر از جاى امام باشد هر چند بسيار بلند باشد ( سيم ) انكه ما بين مأموم وامام يا ما بين مأموم ومامومين ديگر كه از طرف راست يا چپ يا پيش روى أو بواسطة صفوف متصل بامام باشند انقدر دور نباشد كه در عادت دورى زياد محسوب شود وأحوط آنست كه ما بين سجده گاه مأموم وجاى ايستادن امام يا جاى ايستادن صف پيش روى أو كه ولو بوسايط متصل بامام است زيادة از يك گام بلند تر نباشد وأين احتياط ترك نشود وأحوط از ان آن است كه ميان انها زيادة از يك گام متعارف نباشد وأفضل بلكه أحوط آنست كه سجده گاه أو متصل بجاى ايستادن صف پيش باشد ( چهارم ) انكه جاى ايستادن مأموم مقدم بر محل ايستادن